Gait ::Shota MANIA

ในที่สุดมันก็จบแล้วค่ะ

.

.

.

.

อยากจะตะโกนดังๆ

.

.

.

.

.

ฝึกงานเสร็จแล้วโฟ้ยยยยยยยย

.

.

.

.

.

.

(ครั้งนี้พล่ามยาว โทษทีนะคะ)

.

.

วันนี้ 11 พฤษภาคม เป็นวันสุดท้ายของการฝึกงานค่ะ

ที่ฝึกงานที่นี่ให้อะไรกับเราหลายอย่าง

ให้ประสบการณ์ ให้ความรู้มากมาย

.

.

เราฝึกงานที่ศูนย์บริการผู้ป่วยญี่ปุ่นเลยทำให้ได้พบเจอคนไข้ญี่ปุ่นมากหน้าหลายตา (เราทำงานรพ.อ่ะนะ)ได้ฝึกภาษาเยอะ( แต่เราก็ไม่ได้เก่งญี่ปุ่นขึ้นมามากมายนักหรอกนะ ก็พอถูๆ ไถๆ ไปได้เรื่อยๆ)

.

.

ตอนแรกๆ ไม่ค่อยคุ้นเคยก็เลยรู้สึกเบื่อๆ เซ็งๆกับการทำงานมากๆ แถมเราเองก็ยังพูด/ฟังไม่ค่อยได้ (เพราะมีแต่ศัพท์การแพทย์อ่ะ)

แต่ตอนนี้รู้สึกดีใจมากที่ได้มาฝึกที่นี่

ทำให้เราได้รู้ว่า 1 ปีที่เหลือต่อจากนี้ เราจะต้องทำให้ดีที่สุด (ถ้าไม่ได้ไปเจอของจริงคงยังไม่สำนึก....-_-")

จะสนุกกับชีวิตวัยเรียนใน 1 ปีที่เหลือนี้ให้มากที่สุด จะขยัน และกล้าพูดญี่ปุ่นมากกว่าเดิม (ก่อนหน้านี้ไม่ค่อยกล้า เพราะไวยากรณ์ไม่ค่อยถูก)

.

.

ตอนนี้รู้แล้วว่าสิ่งสำคัญมันไม่ได้อยู่ที่รูปประโยคถูกต้องมากมาย แต่อยู่ที่ว่าเราสามารถสื่อสารกับอีกฝ่ายได้เข้าใจหรือไม่ ก็เท่านั้นเอง

.

.

ขอบคุณพี่ๆล่ามทุกคนมากค่ะ

พวกพี่ๆดีกับเบียร์และนกมากๆเลย

พวกพี่ๆเก่งมากกกกกก ตอนแรกพวกเบียร์เกร็งๆ กลัวพวกพี่จะหยิ่งๆ แต่จริงๆแล้วไม่เลย พวกพี่ไม่ถือตัว แถมช่วยเหลือเป็นอย่างดีซะอีก

เบียร์ทำอะไรผิดพลาดพี่ก็แนะนำตักเตือนดีๆ

รู้สึกสบายใจที่ได้ไปฝึกงานค่ะ

.

.

วันนี้ได้ของเป็นระลึกจากพวกพี่ๆด้วย

ขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ

.

.

.

.

ที่เบียร์กับนกเอาเทียนหอม มาให้พวกพี่ๆ ก็หวังเป็นของขอบคุณให้พวกพี่ๆเฉยๆ

พอพวกพี่ๆได้รับเทียน ก็หาของมาให้พวกเบียร์เพียบเลย

จริงๆ แล้วไม่ต้องก็ได้นะค๊า...........

แค่ความรู้ที่พวกพี่ให้ก็เพียงพอแล้ว

(รู้สึกผิดไงไม่รู้ เหมือนพอเบียร์ให้พวกพี่แล้ว พวกพี่ก็ต้องหาของมาให้ตอบ)

แต่ไหนๆพี่ให้มาแล้วหนูก็รับล่ะ ขอบคุณค่า.........

.

.

.

.

.

นี่คือของที่ได้รับนะคะ

.

.

.

มีตุ๊กตาหมีที่เป็นโลโก้ประจำโรงพยาบาลด้วย น่าร้ากกก>_<

.

.

ของเราเอาคุณหมีพยาบาล ส่วนของนกได้คุณหมอหมีน้อยไป

.

.

.

.

.

มีทั้งตุ๊กตา ขนม กระเป๋า ปากกา ผ้าเช็ดหน้า ได้รับมาเพียบเลยยยย

.

.

ใจนึงก็อยากฝึกงานต่อนะคะ อยากไปช่วยพวกพี่ๆเค้า ในแต่ละวันยุ่งมาก พวกพี่ๆ ก็วิ่งวุ่นกันทั้งวัน เห็นใจมากเลย แถมยังเริ่มคุ้นเคยกับพวกพี่ล่ามมากขึ้นแล้ว แล้วก็ยังได้แอบมองล่ามเกาหลีด้วย อิอิ (เขาชื่อ ฮอนโซ่ย )

แต่อีกใจก็อยากพัก....อยากกลับมาวาดการ์ตูนเพราะฝึกงานเหนื่อยเลยไม่ได้วาดอะไรเลย...นอกจากเวลาเบื่อๆ ตอนฝึกงาน ก็แอบๆวาดเอา

.

.

ยังไงเราก็คงอยู่ช่วยพวกพี่ๆเค้าตลอดไม่ได้หรอกเนอะ มันก็คงต้องมีวันจบอยู่ดีแหละ

.

.

พวกพี่ๆสู้ๆนะค๊า

เบียร์ก็จะพยายามให้มากขึ้น

เผื่อจะได้หวนกลับไปที่นั่นอีก อิอิ

.

.

.

.

ขอจบการพล่ามแต่เพียงเท่านี้ค่ะ

ต่อไปโซนวาด

.

.

น้องหมึกรีเควสกานดากับอัษฎา(EXE) หูแมวไว้ ตั้งแต่ตอนคอมมิคปาร์ตี้ 5 ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำเลยยยย ขอโทษนะจ๊า.... เอ็นทรี่หน้า (อาจจะ)ลงให้นะ

ตอนนี้ขอลงรูปอื่นแก้ขัดไปก่อนนะ

.

.

นี่เป็นรูปที่แอบวาดตอนฝึกงานค่ะ

รูปลูกชายฝาแฝดเรา (หยวน-เยน)ไง

ส่วนชุด...วาดตามเด็กญี่ปุ่นที่กำลังเดินเตาะแตะ เตาะแตะ วนเวียนอยู่แถวๆนั้น น้องเค้าน่ารักมากเลยยยยยย อ๊ายยยยยย(บ้าไปแล้วตรู เลือดโชตะพุ่งกระฉูด.... แผนกเด็กนี่อันตรายจริงๆ)

.

.

.

เอ้า นี่ค่ะ......

.

.

.

.

.

.

ส่วนนี่วาดไว้ทำพวงกุญแจ

.

.

นี่พวงกุญแจ "ซาโตชิซัง" พี่ล่ามญี่ปุ่น พี่เขาเห็นพวงกุญแจอันที่เราทำไว้ มันน่ารักดี เขาก็เลยขอให้ช่วยทำให้บ้าง เราก็เลยทำให้ พี่เค้าเน้น เอาหล่อๆ นะ หล่อกว่าตัวจริงเลย ...555

.

.

.

เห็นอย่างงี้จริงๆแล้ว ตัวจริงอายุ 30 แล้วน้า..........

.

.

.

.

ส่วนนี่อันที่เค้ามาเจอ

พวงกุญแจต้นแบบจากตัวเราเอง

555 ไม่เหมือนตัวจริงเอาซะเลย

ตอนดูก็ร้องเพลงของดา เอ็นโดรฟินไปด้วยนะ

"มันก็เป็นแค่เพียง ภาพลวงหลอกตา......"

......

.

.

.

.

.

.

.

สีชมพูหวานซ้า.....จริงๆแล้วไม่เคยใส่ชุดแบบนี้เลยซักครั้ง (เอิ๊กๆๆ)

.

.

มาอัพแค่นี้ล่ะเจ้า กันบลอคเน่าอ่ะ(เพราะดองมาจะ 2 อาทิตย์แล้ว)

อาจจะยังไม่ได้ไปเยี่ยมเยียนบลอคใครก็ขอโทษทีนะ

ครั้งนี้แค่นี้ล่ะค่ะ

It's over now

Artist: Natasha Thomas

(เพลงกับเนื้อหาเอ็นทรี่นี่ไม่เกี่ยวกันเล้ยยยยย ที่เลือกเพลงนี้มาลงเพราะชื่อเพลง 555)

Link